فرمانرواى آن سامان گرديد ، وى در دوران حيات خود ، آثار فراوانى از خود به يادگار گذاشت ، نخست مردم را براى ساختن خانه در كنار كعبه تشويق نمود و ديگر آنكه براى اعراب ، مركز مشورت و رأى گيرى به نام " دار الندوه " ترتيب داد تا بزرگان و رؤساى عرب ، در اين مركز عمومى دور هم گرد آمده و معضلات خود را در ميان بگذارند و مشكلات خود را با رأى و شور هم حل و فصل نمايند . سرانجام آفتاب عمر او در قرن پنجم ميلادى ، غروب كرد و پسران نامدارى به اسامى عبد الدار وعبد مناف از خود به خلف و يادگار گذاشت كه منشأ خدمات بيشترى گرديدند . عبد مناف مادرش حبى دختر جليل خزاعى است . او كه جد سوم پيامبر اسلام شمرده مىشود با لقب " قمر البطحاء " ( ماه سرزمين بطحاء ) ناميده مىشود ، آنچنان كه عبد الله قمر حرم و عباس قمر بنى هاشم ناميده مىشود . وى از برادرش عبد الدار كوچكتر بود ولى در نظر مردم از موقعيت خاصى برخوردار بود . شعار او پرهيزگارى ، دعوت به تقوى و خداشناسى و خوشرفتارى با مردم و انجام صلهء رحم بود و با اين موقعيت هرگز در مقام رقابت براى اشغال مناصب عالى با برادرش عبد الدار نيامد چون تصدى مناصب به حسب وصيت پدر با برادر بزرگش عبد الدار بود . هاشم مادرش " عاتكه " دختر " مره " بود . او جد دوم پيامبر اسلام ولقبش " علا " بود كه با عبد شمس " توأم ودوقلو " به دنيا آمده بود و دو برادر وى عبارتند از : " مطلب " و " نوفل " ، هاشم متصدى رفادت وسقايت حجاج بود و در اين راه ، نهايت فداكارى و اخلاص را نشان مى داد . خصوصيات اخلاقى او يكى از خصوصيات اخلاقى هاشم اين بود كه هر موقع ، ماه ذيحجه رؤيت مى شد بامدادان به سوى كعبه مى آمد و به ديوار كعبه تكيه داده و خطبه‌اى به شرح زير مىخواند . " اى گروه قريش ! شما همسايگان خانهء خدا ، و مردم سرزمين خانه خدا هستيد ، خدا